‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เราคิดว่าคนเราใช้ดอกไม้ ‎กับช็อกโกแลตแสดงความรัก
‎แต่ความรักก็แสดงออกด้วยค้อน
‎หรือเครื่องเจียได้เหมือนกัน
‎การลักพาตัวเจ้าหน้าที่ตำรวจ ‎เป็นการแสดงออกถึงความรักได้
‎การช่วยเขาไม่ให้จมลงไปก้นสระ
‎ก็เหมือนกัน
‎ข้างล่างนั่นมีอะไรกันวะ
‎ทำอะไรกันน่ะ
‎- แกล้งเมานะ ‎- ไม่ ฉันจะไม่แกล้งเมา
‎แกล้งเมา ไม่งั้นฉันจะหักคอนาย
‎หน้าไม่อาย
‎ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
‎ผมเป็นตำรวจ คุณนาย
‎- นั่นเบนิโตนี่นา ‎- อยากโทรหาตำรวจไหมล่ะ กริ๊งๆ
‎เบนิโต คุณทำอะไรน่ะ
‎แกล้งเมาเถอะน่า
‎มีเต็มบ้านเลย
‎ในรถนาย
‎และรถเมียนายด้วย
‎ลักษณะเหมือนระเบิดซีโฟร์ แต่เป็นแค่พลาสติก
‎นั่นเป็นคำแก้ตัวของนาย ‎นายจะไม่ใช่อาชญากร แต่เป็น...
‎คุณพ่อขี้กลัวคนหนึ่ง ซึ่งพวกเขาจะเข้าใจ
‎ออกมาได้เมื่อไหร่ ฉันจะแจ้งความนาย ‎และยกพวกตำรวจกลับมาสามพันคน
‎เราใช้ซีโฟร์ของจริงด้วยก็ได้นะ
‎วางตรงไหนก็ได้ที่นายนึกออก
‎ตู้ม
‎อย่าเข้าใจผิดนะ
‎เราไม่อยากให้นายทำสิ่งนี้เพื่อเงิน แต่...
‎เราเข้าใจความยากลำบากที่อาจเกิดขึ้นได้
‎หนึ่งล้านยูโร
‎ด้วยเงินก้อนนี้และคำแก้ตัว
‎นายเลือกได้เลยว่าอยากอยู่กับอะไร
‎ระหว่างผู้หญิงที่จับประชาชนโดยมิชอบ
‎ทรมานพวกเขา
‎และใช้อำนาจที่รัฐธรรมนูญ ‎มอบให้เธอไปในทางที่ผิด
‎หรือพวกเรา
‎ตอนนี้คุณจะต้องตอบคำถาม
‎ผมจะเป็นคนตัดสินใจ
‎สารวัตรมูริลโยยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
‎ก็อาจจะยังอยู่
‎เธออยู่ในเต็นท์นั่นไหม
‎อาจจะอยู่
‎ฉันอยากให้นายไปบอกให้เธอว่า ‎ศาสตราจารย์รู้ว่าเธอยังไม่ตาย
‎เธอไม่เชื่อฉันหรอก
‎ถ้าฉันเจอนาย ทำไมฉันไม่จับนายเสียล่ะ
‎ถ้าเธอเห็นนายใส่นาฬิกาเรือนนี้
‎เธอจะเชื่อนาย
‎เพราะเป็นเรื่องของความรักเมื่อไหร่ ‎เวลามักจะไม่คอยท่า
‎มันจะนับถอยหลังเสมอ
‎แค่คำว่ารักนั้นไม่เพียงพอ
‎เราจะช้าไม่ได้
‎นั่นอะไร
‎เอาไว้ใช้ตอนเธอตื่น
‎เป็นของขวัญที่น่ารักดีนะ
‎เธอบอกว่าจะไม่แตะต้องตัวผม ‎ต่อให้ใช้ไม้เขี่ยก็ตาม
‎ฉันจะแนะนำอะไรให้อย่างนะ
‎อย่ามีความรักระหว่างการปล้น
‎มันเป็นลางไม่ดี
‎เปาลิตา!
‎คุณมาริวีคะ
‎(มินดาเนา ‎วันแรกของการปล้น)
‎โทรศัพท์ค่ะ
‎(สเปนตอนใต้ ‎วันแรกของการปล้น)
‎แม่คะ
‎พอลลา ลูกรัก
‎เป็นไงบ้าง วันนี้ทำอะไรบ้างจ๊ะ
‎ก็เหมือนเมื่อวานค่ะ แม่
‎แม่มั่นใจว่าวันนี้ลูกทำเรื่องที่สุดยอดแน่
‎เล่าให้แม่ฟังบ้างสิ
‎ตอนนี้หนูนึกไม่ออกค่ะ
‎คิดถึงแม่ไหม
‎คิดถึงค่ะ
‎เป็นอะไร ดูโทรทัศน์อยู่เหรอ
‎เปล่าค่ะ หนูกำลังเล่นอยู่กับคุณยาย
‎ขอคุยกับยายหน่อยซิ
‎ได้ค่ะ คุณยายคะ
‎ลูกรัก
‎พอลลาเป็นอะไรหรือเปล่า เสียงเธอแปลกๆ
‎ไม่รู้สิ
‎เธอก็ดูปกติดี
‎แต่ลูกมาคุยกับเธอตอนทานมื้อเย็นได้นะ
‎- ได้ค่ะ แม่ ‎- และอย่าลืมซื้อขนมปังมาด้วยนะ
‎ตอนนี้หกโมงเช้า
‎รถพยาบาลอยู่ในห้องแล็บอาชญากรรมแล้ว
‎อีกประมาณหนึ่งชั่วโมง อัลแบร์โตจะไปถึง
‎เหมือนหมาล่าเนื้อเลยละ
‎ตามกลิ่นร่องรอยของเหยื่อรายใหม่ ‎ลูกสาวของคุณนั่นเอง
‎คุณคิดว่าฉันแปะที่อยู่ของเธอไว้ที่ตู้เย็นงั้นเหรอ
‎ฉันคิดว่าคุณรู้สึกผิดที่เป็นแม่ที่เลวนะ
‎คุณไม่ออกจากบ้าน...
‎ไปปล้นสักสองสามสัปดาห์โดยไม่โทรหาหรอก
‎หรือไม่จริง แล้วปมเรื่องการเป็นลูกสาวที่เลวล่ะ
‎เพราะแม่ของคุณ...
‎คุณปล่อยให้เธอกินโยเกิร์ตคนเดียวยังไม่ได้เลย
‎คุณทำได้ยังไง
‎คุณโทรศัพท์จากรถบ้านได้ยังไง
‎อาจนึกไม่ถึงนะ แต่เราไตร่ตรองดีแล้ว
‎อัลแบร์โตเข้าไปเหมือนหมูตามหาเห็ดก็ได้
‎แต่เขาหาอะไรไม่เจอหรอก
‎หัวไปโดนอะไรมา
‎ผมหมกมุ่นกับการปล้นครั้งนี้ครับ ผู้พัน
‎ผมตื่นเช้ามาก ไม่ได้นอนเลย
‎ผมผูกเชือกรองเท้าโดยครุ่นคิดเรื่องนี้ไปด้วย
‎พอลุกขึ้น หัวผมกระแทกหน้าต่าง ‎แรงมากจนหน้าต่างเกือบแตก
‎คุณนี่เหมือนผมเลยนะ อันโตญันซาส
‎ต่อให้มีการสงบศึก ผมก็หลับไม่ลง
‎ตอนตีสาม ผมยังตาสว่าง
‎อยากรู้ว่าวันนี้ศาสตราจารย์จะป่วนอะไรเรา
‎ผมจะเข้าไปดูว่าซิเอร์ราต้องการ...
‎มูริลโยถูกกักตัวอยู่
‎ผมแค่จะเอากาแฟเข้าไปให้สารวัตร
‎มูริลโยติดต่อได้กับซิเอร์ราคนเดียว
‎เธอทำให้ซิเอร์ราไม่ได้นอนทั้งคืนจนเหนื่อยล้า
‎เราไปดื่มกาแฟกันเถอะ
‎ศัตรูตัวฉกาจของอาชญากรรมไม่ใช่ตำรวจ
‎มันคือความเร่งรีบ
‎รถบ้านสะอาดเอี่ยมอ่อง
‎คุณทิ้งมันไว้...
‎เหมือนใหม่
‎แต่ว่ารถพยาบาล...
‎คุณรีบเอามันออกมาจากที่นั่น
‎มันทิ้งร่องรอยไว้เสมอละ เสมอเลย
‎เศษผมบนหมอน...
‎ถุงเท้า...
‎แล้วพอกองพิสูจน์หลักฐาน ‎นำแสงยูวีและลูมินอลมาละก็ เปรี้ยง!
‎เสร็จฉัน
‎ฉันขอย้ำข้อเสนอนะ
‎ฉันจะไปที่นั่นตอนนี้
‎และกำจัดผมเส้นนั้นที่จะทำให้เรา ‎สาวไปถึงครอบครัวของคุณ
‎หรือไม่ก็รอให้สามีเก่าคุณ...
‎เหยียบคุณให้จมดินเลย
‎คุณไม่เจออะไรหรอก
‎คุณกำลังขู่ฉันด้วยคำว่า ‎ "เราอาจจะเจออะไรบางอย่าง"
‎จะบอกให้นะ ‎คนท้องมีฮอร์โมนเอสโตรเจนสูงมาก
‎ซึ่งทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็น ‎ผู้หญิงคิดบวกที่สุดในสเปน
‎แต่มันไม่ได้มีความหมายต่อเรื่องงาน ‎มันเอาไว้ใช้ตอนคลอด
‎ซึ่งยากฉิบหายเลยละ
‎คุณจะทำยังไงตอนเขาเกิดมา
‎ผู้ชายหรือผู้หญิงล่ะ
‎ไม่รู้เหรอ
‎น่าสงสารสิ้นดี
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พวกเขาเปลือยเท้า
‎เปลือยเท้าเหรอ ใคร
‎ริโอกับสต็อกโฮล์ม
‎- แล้วไง ‎- "แล้วไง" อะไร
‎ใครเขาเดินเท้าเปล่าระหว่างปล้นกันล่ะ
‎น่าแปลกที่ถอดรองเท้านั่งบนโซฟา ‎ระหว่างทำการปล้น
‎นายนี่โง่หรือไง
‎ถ้าพวกเขาคิดจะเอากัน ‎ก็เอากันได้โดยไม่ต้องถอดรองเท้า
‎ก็...
‎เมื่อคืนนายมาทำอะไรในนี้
‎นี่ไง
‎- นายมาทำอันนี้เหรอ ‎- ใช่
‎นายซ้อมผู้ชายคนนึง
‎ซึ่งทำให้เธอมองนายเปลี่ยนไป
‎แล้วนายคิดว่ามอบหัวใจดวงน้อยให้จะช่วยเหรอ
‎แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ
‎เปลี่ยนแปลงสิ
‎ในสายตาของเธอตอนนี้ นายเป็นคนเลว
‎เป็นคนใช้ความรุนแรง
‎เธอหลงรักนายเพราะอะไรล่ะ
‎ผมยิงขาเธอ
‎ไม่ใช่ ผมหมายถึงยิงขาเธอเพื่อช่วยชีวิตเธอไว้
‎เพื่อช่วยชีวิตเธอ
‎ไม่รู้สิ
‎ผมเต้นท่าเด็ดให้เธอดู
‎- นายเต้นให้เธอดูเหรอ ‎- ใช่
‎ผมเต้นให้เธอดู
‎ผมเล่าเรื่องให้เธอฟัง
‎เราหัวเราะด้วยกันบ่อยๆ
‎แล้ว...
‎นายไม่ได้เล่าเรื่องให้เธอฟังนานแค่ไหน ‎ไม่ได้ทำให้เธอหัวเราะมานานแค่ไหนแล้ว
‎ไม่ได้เต้นให้เธอดูมานานแค่ไหน
‎นี่ ริโอ ขอกาแฟดำหน่อยสิ
‎ฉันเป็นคนคิดแผนนี้ขึ้นมานะ ‎นายปลอดภัยก็เพราะฉัน
‎ตอบแทนกันหน่อยเป็นไง
‎นายโดนมัดอยู่ ทำไมไม่นอนซะ
‎อย่างน้อยก็ขอกินน้ำไม่ได้หรือไง
‎ขอน้ำสักนิดเอง
‎โทษทีนะ เพื่อน แต่...
‎ขอบใจ
‎นายดูโทรมนะ
‎นอนไม่หลับเหรอ
‎ตอนกลางคืนตื่นกี่รอบล่ะ ‎สามรอบ สี่รอบหรือบ่อยกว่านั้น
‎นี่ ริโอ...
‎ถ้าต้องการอะไร...
‎อยากคุยหรืออะไรก็ตาม ฉันอยู่ตรงนี้นะ
‎ขอบใจ
‎เขาหัวอ่อนที่สุด
‎ใจสั่น เหงื่อออกมาก นอนไม่หลับ
‎นายต้องหลุดออกมาให้ได้ในช่วงที่เขาเฝ้า
‎เขาเหนี่ยวไกไม่ไหวหรอก
‎ทำไมถึงคิดว่าฉันจะไม่ฆ่านาย ‎ทันทีที่ฉันหลุดไปได้
‎ก็...
‎ฉันทุบหัวนาย
‎นายต่อยตาฉันแตก
‎ก็เจ๊ากันแล้ว สัญญาลูกผู้ชาย
‎นายกำลังขอให้ฉันเชื่อใจนายเหรอ ไอ้สวะ
‎ฉันหมายถึงว่าเขาประกาศสงบศึกกันอยู่
‎ไม่มีรถหุ้มเกราะเข้ามา
‎มันก็คือสงครามเย็นดีๆ นี่เอง
‎- ส่วนพวกเราก็คือเชลย ‎- แล้วไง
‎นายควรเป็นตัวแทน ‎ของความโกลาหลที่เราต้องการ
‎เหมือนตัวประหลาดในเรื่องเอเลี่ยน
‎เหมือนจอห์น แมคเคลนในเรื่องดาย ฮาร์ด
‎(อ่างเก็บน้ำฝน ‎ห้ามเข้า)
‎ไปกันเถอะ
‎ศาสตราจารย์คิดถึงราเกล ‎ตอนไปถึงอ่างเก็บน้ำฝน
‎เช่นเดียวกับตอนที่อัลแบร์โต ‎ก้าวเข้าไปในรถพยาบาล
‎น่าแปลกที่เราคิดถึงคนคนเดียวกัน
‎ในเวลาเดียวกัน แต่วิธีคิดต่างกัน
‎เขาว่ากันว่าความรักทำให้โลกหมุนคว้าง
‎แต่ความเกลียดก็ไม่หนีกันเท่าไหร่
‎คุณพูดถูก
‎ลิสบอนยังไม่ตาย
‎เธออยู่ที่ไหน
‎ตอนนี้อยู่ที่เต็นท์ ‎ผมเดาว่าเธอกำลังถูกสอบปากคำ
‎- พวกเขากักตัวเธอไว้ที่นั่นได้นานเท่าไหร่ ‎- ไม่รู้เหมือนกัน
‎แต่ผมว่าพวกเขาไม่ยึดตามกฎ 72 ชั่วโมงหรอก
‎ไม่นานพวกเขาจะส่งตัวเธอไปที่อื่น
‎- คุณช่วยเธอได้ไหม ‎- ช่วงส่งตัวทำไม่ได้
‎มันจะเป็นเรื่องที่โง่มาก เราก่อการกับคุณ ‎พวกนั้นจะคาดการณ์ไว้แล้วซึ่งจะเสี่ยงอันตราย
‎แล้วคุณจะทำยังไง
‎พวกเขาจับตัวลิสบอนไว้ ‎โดยที่เธอรู้แผนการทั้งหมด
‎รวมถึงสถานที่ที่คุณโทรหาฉัน
‎ศาสตราจารย์
‎ผมไม่รู้
‎ผมเหนื่อยมาก โตเกียว ผมคิดไม่ออก
‎แต่เดี๋ยวผมก็หาทางได้ ไม่ต้องห่วง
‎ผมกำลังทำราวีโอลี คุณต้องเติมพลังนะ
‎- ปาเลร์โมยังโดนมัดอยู่หรือเปล่า ‎- ใช่
‎ผมอยากให้คุณไปบอกเขาว่า...
‎ไม่ ฉันจะไม่บอกอะไรเขา
‎เขาแยกเขี้ยวใส่ฉันเหมือนหมา
‎คุณต้องบอกนะ บอกเขาตามนี้
‎"นายได้รับข้อความจากศาสตราจารย์
‎ลิสบอนยังไม่ตาย
‎เธอถูกจับอยู่ในเต็นท์
‎ฉันต้องการให้นายคิดหาทางช่วยเธอ"
‎- เขาไม่ทำหรอก ‎- ฟังผมนะ โตเกียว
‎ผมพยายามจะทำให้ปาเลร์โม ‎กลับมารักแผนการนี้ให้ได้
‎ผมต้องการให้เขากลับมาเป็นพวกเรา
‎ไปบอกเขา แล้วผมจะคิดแผนอื่นเอง
‎เข้าใจไหม
‎เข้าใจ
‎ฉันจะไปห้องน้ำ อยากไปด้วยกันไหม เซอร์จิโอ
‎นายเคยได้รับเกียรติในการที่คนที่มีประสบการณ์
‎ใช้ฝีมืออมนกเขาให้หรือยัง
‎เขานี่เหลือเชื่อจริงๆ
‎เขาก็แค่เสนอการเป่าปี่ให้อย่างสุภาพ
‎- เขาไม่รู้... ‎- นายรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร
‎เขาคุมอารมณ์ไม่อยู่เพราะหลงตัวเอง
‎เขาจะเคารพลำดับขั้น
‎ตอนทำการปล้นเขาจะเป็นแบบนั้น ‎แค่สองสามชั่วโมงหรือแค่ข้ามคืน
‎เรากำลังพูดถึงเวลาหลายวันนะ
‎ภายใต้ความกดดันที่ไม่สิ้นสุด
‎- ฉันควบคุมมาร์ตินได้... ‎- ไม่ได้หรอก
‎- ฉันทำมาหลายปีแล้ว ‎- นายทำไม่ได้ เขาหลงตัวเอง
‎หลงอำนาจ
‎มันแปลได้อย่างเดียว
‎ถ้าเขาไม่เป็นคนคุม ‎เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็น
‎เขาจะไม่ลดละความพยายาม ‎ถึงแม้ต้องทรยศหรือสร้างความปั่นป่วน
‎เขาเป็นคนหลงตัวเอง ‎เชื่อมั่นในตัวเองและเป็นอัจฉริยะ
‎เหมือนนาย
‎ถ้านายอยากใช้คนด้อยคุณภาพก็ได้นะ ‎พวกนั้นจะศิโรราบให้โดยดีเลย
‎นายไม่เข้าใจ ‎การที่เขาอัจฉริยะทำให้ทุกอย่างมันยุ่งยาก
‎เขาเป็นตัวอันตรายเพราะเราหลอกเขาไม่ได้
‎นายเป็นพี่ชายฉัน
‎ฉันให้นายเป็นคนคุมการปล้นได้เลย
‎แต่เขาสิ...
‎นายคิดผิดที่ไว้ใจฉัน แต่ไม่ไว้ใจเขา ‎ฉันเป็นคนที่ไว้ใจได้น้อยกว่าเขาเยอะ
‎ขอเบียร์สอง
‎เลิกกินถั่วได้แล้วนะ
‎นายอ้วนอย่างกับช้างน้ำ
‎ถ้านายหัวเราะเยาะหูกระต่ายฉัน ‎ก็เท่ากับหัวเราะเยาะฉัน
‎และถ้านายหัวเราะฉัน
‎นายจะจดจำวันที่ 17 มีนาคมไปชั่วชีวิตเลย
‎แต่เรายังไม่รู้เลยว่าเพราะอะไร
‎นายว่ามันน่าตื่นเต้นดีไหมล่ะ
‎มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎เปล่าเลย
‎มีลายนิ้วมืออยู่บนพื้นผิวส่วนใหญ่
‎บนผนังมีแผนการ แผนที่ แผนภาพแปะอยู่...
‎ผมเห็นเตาอบ
‎พวกเขาคงจะใช้เพื่อทำลายหลักฐาน
‎ผมจะตรวจสอบดู
‎มีเศษพลาสติกที่อาจมาจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
‎ผมกำลังแยกชิ้นส่วนที่ไหม้
‎ผมว่าผมเจอแล้ว
‎- มีอะไร ‎- เปล่า
‎ฉันเป็นรถมาเซราติงั้นเหรอ
‎ให้ตายสิ เขาลงหนังสือพิมพ์ด้วยเหรอ
‎ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎- ฉันให้คุณขับได้นะถ้าต้องการ ‎- บ้าอะไรวะ
‎ก็แค่ขับรถเอง
‎ "เอง" เหรอ
‎แล้วเราก็จะกดปุ่มลบเทปนั่น
‎ทำลายกล่องดำปุ๊บ ก็จะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎โมนิกาทิ้งผม
‎ผมไม่มีพันธะแล้ว
‎ก็ไม่จำเป็นต้องลบกล่องดำอะไร
‎ผมจะขับรถมาเซราติ เหยียบให้มิด
‎หมุนวนทำโดนัทจนยางไหม้
‎สงบเยือกเย็นเลยละ คนสวย
‎- คุณเป็นลูกผู้ชายมากใช่ไหม ‎- อกสามศอกเลยละ ระวังให้ดี
‎เผื่อว่าคุณต้องเข้าอู่ไปเปลี่ยนช่วงล่าง
‎และรอจนเห็นสภาพของโครงรถ
‎น่ากลัวจัง
‎ไอ้สารเลวนี่ถึงขนาด ‎ทิ้งร่องรอยจอมปลอมไว้ในโถส้วม
‎ผมมั่นใจว่าพวกมันแอบเอาไว้ตรงนั้น
‎มันละลายติดอยู่ที่ก้นเตา
‎เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกซ่อนไว้
‎แล้วไง
‎พลาสติกของซิมการ์ดมีตัวเลขมากถึง 19 ตัว
‎ไม่ซ้ำกันเลยสักใบ
‎ใบนี้ถูกเผาไหม้หายไป แต่ระหว่างเผาไหม้
‎มันทำให้ชิปโลหะงอ
‎ซึ่งตีตราตัวเลขเจ็ดตัวลงไป
‎เราได้ตรวจสอบข้อมูลจากเครือข่ายต่างๆ แล้ว
‎และเจอการ์ด 354 ใบที่มีตัวเลขลงท้ายตรงกัน
‎มีคนซื้อไปใบหนึ่งเมื่อสามเดือนที่แล้ว ‎และโทรออกแค่ครั้งเดียว
‎ระหว่างการปล้น
‎โป๊ะเชะ
‎- เบอร์นั้นโทรไปที่ไหน ‎- เดี๋ยว
‎ลุ้นกันหน่อยมั้ย
‎เกาะมินดาเนา ฟิลิปปินส์
‎แม่เจ้า ฉันกะแล้ว
‎เราจะคุยกับตำรวจสากล
‎- ฮัลโหล ‎- มินดาเนา ฟิลิปปินส์ พวกมันรู้แล้ว
‎- รู้ได้ไง ‎- ซากซิมการ์ดไหม้ในรถพยาบาล
‎นายทำทุกอย่างเหมือนเดิม
‎เอานาฬิกาเข้าไปให้เธอดูในออฟฟิศตอนนี้
‎บอกเธอว่า "ผมอยู่ข้างคุณ"
‎บอกงั้นเหรอ ฉันควรพูดแบบนั้นใช่มั้ย
‎ว่าไงนะ
‎ "ผมอยู่ข้างคุณ" อาจสับสนได้
‎เธออาจคิดว่าฉันเพี้ยน เป็นตำรวจกบฏ
‎ถ้าฉันบอกว่า "ศาสตราจารย์อยู่ข้างคุณ" ‎มันชัดเจนกว่า ต้องพูดแบบบุคคลที่สาม
‎แค่เอานาฬิกาให้เธอดูก็เท่านั้น
‎เข้าใจแล้ว
‎ให้ตัวประกันออกไป
‎ทุกคน ลุกขึ้นไปข้างบน
‎เป็นคนคุมแล้วกดดันดีไหมล่ะ
‎แจ๋วไปเลย
‎ฉันรอฟังอยู่แล้ว
‎มีข้อความฝากมาจากศาสตราจารย์
‎"ลิสบอนยังไม่ตาย
‎เธออยู่ในเต็นท์ ‎ฉันต้องการให้นายหาทางช่วยเธอ"
‎นี่คือคำสั่ง
‎ตอนแรกก็ยึดอำนาจ ตอนนี้มาออกคำสั่ง
‎แปลกนะ ฉันว่ามัน...
‎เป็นเรื่องที่ทำไปก็อันตราย แต่มันก็...
‎เข้าใจได้แน่นอน
‎นั่นไงล่ะ ผู้หญิงทรงพลัง
‎เหลวไหลทั้งเพ
‎- มันกำลังจะจบแล้ว อีหนู ‎- พูดจบหรือยัง
‎นายเป็นอะไร
‎ฉันเหรอ
‎นายโกรธแม่เหรอ
‎ไม่ได้ดูดนมแม่มานานมากแล้วสินะ
‎ถึงได้เอาแต่หาเรื่องบ่นไม่หยุด
‎ศาสตราจารย์เป็นคนสั่งมา
‎เขาก็มีนกเขาเหมือนนายนั่นแหละ
‎พวกเขาอยู่ที่มินดาเนา
‎เราจะหาพวกเขาเจอใน 24 ชั่วโมง
‎คุณก็รู้ระเบียบการนี่
‎เมื่อพอลลามาถึงที่นี่ปุ๊บ
‎คุณมีความผิดฐานลักพาตัวเด็ก
‎เสียสิทธิ์การเลี้ยงดู
‎แล้วเด็กก็จะไปอยู่กับพ่อ
‎แค่มาบอกว่าฉันจบเห่แล้วงั้นเหรอ
‎ฉันรู้อยู่แล้ว
‎ก็แล้วแต่นะ
‎จะเรียกว่ายังไงก็ช่าง ที่นี่ตอนนี้
‎คุณช่วยเหลือพวกเขาได้
‎เมื่อเราไปถึงบ้านที่มินดาเนา ‎พวกเขาจะไม่อยู่ที่นั่น
‎เราทำพลาด
‎ฉันไม่ตื่นเต้น ‎ถ้าพอลลาไปอยู่กับอัลแบร์โตเหมือนกัน
‎อยากรู้จังว่าตอนนี้เธอทำอะไรอยู่
‎หลับตา คิดภาพเธอสิ
‎ห่มผ้าให้ลูกบนเตียง
‎ผมเธอสยายอยู่บนผ้าห่ม ‎จนแทบจะได้กลิ่นของเธอ
‎หลับตานึกภาพเธอสิ
‎หลับตาสิ
‎ทำอะไรน่ะ อลิเซีย
‎รอแค่ห้าปีเอง
‎แล้วจะได้เจอกันอีกครั้ง
‎เธอจะวิ่งเข้ามาหาคุณ "แม่ขา"
‎เธอกอดคุณแน่นแบบนี้
‎แขนขาเกี่ยวรัดเหมือนลูกลิง
‎แล้วคุณก็โอบเธอแน่น
‎ประคองหน้าของเธอ
‎มองดูเธอ
‎แต่เธอไม่ยอมปล่อย
‎เธอพร่ำพูดไม่หยุด
‎เหมือนท่องมนต์ไม่ให้สิ่งชั่วร้ายเข้ามากล้ำกราย
‎ "แม่จ๋า อย่าทิ้งหนูไป"
‎ราเกล
‎ฉันรู้ว่าคุณรักเขา เขาก็รักคุณ
‎แต่ด้วยเหตุผลนั้น
‎คุณคิดว่าเขาจะบอกให้คุณทำยังไง
‎ฉันเคยเสนอให้คุณ...
‎ติดคุกห้าปี
‎ฉันจะเปลี่ยนให้เหลือห้านาที
‎ฉันกำลังเสนออิสรภาพให้นะ
‎เซอร์จิโอเข้าคุก คุณเป็นอิสระ
‎คุณจะไม่มีีประวัติการถูกจับ
‎โทรหาพวกเขา พาเขาไปอยู่ในที่ปลอดภัย...
‎แล้วจะได้อยู่กับพวกเขาใน 24 ชั่วโมง
‎เราจะไม่ไล่ล่าคุณอีก
‎ทุกอย่างจะจบสิ้นนะ ทูนหัว
‎ดีขึ้นไหม
‎ไง
‎ได้พักผ่อนบ้างหรือเปล่า
‎ผมพยายามแล้วแต่นอนไม่หลับ
‎ฝันร้ายเหรอ
‎หลับตาลงทีไร ภาพก็กลับมาหมด
‎นี่ เกิดอะไรขึ้นกับลูกผู้ชายตัวจริงล่ะ
‎คิดว่าไม่มีพันธะแล้วเสียอีก
‎พวกเขาคุยเรื่องอะไรกัน
‎สวัสดีจ้ะ ที่รัก
‎อยากมาขึ้นเกาะฉันไหมล่ะ
‎ถ้าคุณไม่ค่อยชอบปาร์ตี้นะ
‎ผมไม่ค่อยชอบดนตรีเสียงดังน่ะ
‎ถ้าคุณชวนฉันไป ฉันจะใส่บิกีนีตัวเก่งให้ดู
‎ทำไมไม่บอกเราล่ะ
‎ผมบอกไม่ได้
‎คุณต้องพูดถึงมันนะ ริโอ
‎คืนหนึ่งพวกเขาเอาตัวผมออกจากห้องขัง
‎บังคับให้ผมขุดหลุมศพตัวเองในทะเลทราย
‎ฉันเป็นสาวหวานนะ
‎ถึงยิ้มระรื่นได้ทั้งวันไง
‎แล้วก็บังคับให้ผมวางโลงศพลงในหลุม
‎แล้วพวกมันก็ให้ผมลงไปนอนข้างใน
‎แล้วก็เททรายกลบ
‎จนผมถูกฝังมิด
‎แล้วพวกมันก็ทิ้งผมไว้ที่นั่น
‎อยู่ในความมืด
‎ในความเงียบงันและหายใจแทบไม่ออก
‎ใจเย็นๆ นะ
‎ใจเย็นๆ
‎ฉันอยู่กับคุณแล้ว
‎รู้ไหมว่าผมคิดถึงอะไรอยู่อย่างเดียว
‎อะไรเหรอ
‎ศาสตราจารย์ควรเป็นคนที่ถูกฝังทั้งเป็น ไม่ใช่ผม
‎ขอโทษนะ
‎ดูสิ ดู
‎ไปเถอะ
‎ขอตัวเดี๋๋ยวนะ ฉันจะไปห้องน้ำ
‎นายไม่ไว้ใจฉัน
‎ฉันเป็นคนหลงตัวเอง
‎ฉันจะยอมทำตามแผนการของตัวเองอย่างเดียว
‎ฉันลุ่มหลงกับการเป็นหัวหน้า
‎มากเสียจนถ้ามันไม่เป็นไปตามแผนของฉัน...
‎ฉันอาจเป็นตัวอันตรายได้ ใช่ไหม
‎ใช่
‎ฉันคิดแบบนั้น
‎นายอ่านฉันออก
‎แต่มีสิ่งที่นายยังคิดไม่ถึง
‎นั่นก็คือฉันไม่เพียงแต่รักพี่ชายของนาย
‎แต่ฉันก็รักแผนการ...
‎มากพอกัน
‎ฉันทรยศนายได้อยู่แล้ว
‎รวมถึงสมาชิกแก๊งทุกคนด้วย
‎แต่ฉันจะไม่มีวันทรยศแผนการ
‎ฉันภักดีในเรื่องนั้น
‎เรื่องนี้ยิ่งใหญ่กว่าการปล้นอีก นายก็รู้
‎ตอนนี้ฉันยอมรับว่าแผนการยังไม่ดีที่สุด
‎เหมือนบทกวีที่ยังแต่งไม่เสร็จ
‎เราต้องการนายนะ น้องชาย
‎ขอร้องละ
‎อยู่ข้างนอกนายออกจะกล้าบ้าบิ่น
‎น่าชื่นชมดี
‎น่าสรรเสริญ
‎ไม่เอาน่า หลีกทางให้ฉัน
‎เมื่อกี้ดูกล้าดี แต่ตอนนี้นายต้องพิสูจน์
‎ขอดูความกล้าหน่อยซิ
‎เดี๋ยวก่อน
‎เดี๋ยว บอกซิว่าอยากได้อะไร
‎ความตาย
‎มองหน้าฉัน หรือนกเขาไม่ขัน
‎บางครั้งนายต้องชั่งใจให้ดี
‎สำหรับฉัน ฉันจะทำยังไง ‎กับไอ้เวรที่หัวเราะเยาะหูกระต่ายของฉัน
‎สำหรับนาย คุ้มไหมที่มีชีวิตอยู่โดยไม่มีนกเขา
‎เขาไปเข้าห้องน้ำนานจัง
‎เขากำลังอัดไอ้อ้วนน่วมอยู่ในห้องน้ำ
‎เราน่าจะได้ยินเสียงนะ
‎ความโกลาหลของแท้ เซอร์จิโอที่รัก...
‎ไม่มีเสียงหรอก
‎ปาเลร์โมภักดีต่อการปล้น
‎แต่ในความคิดของเขา มันหมายถึงเรื่องเดียว
‎การปล้นจะดำเนินไปได้ ‎เขาต้องกลับมาเป็นคนคุม
‎เขาใช้วิธีเงียบเพื่อไม่ให้เรารู้ว่า ‎กำลังจะเกิดความโกลาหล
‎นายรู้ว่าต้องทำยังไง อย่าขี้ขลาดไปหน่อยเลย
‎นายต้องเคลื่อนข้อต่อ
‎ระหว่างกระดูกนิ้วโป้งกับกระดูกหลังนิ้วโป้ง
‎กระชากเลย อย่าลังเล
‎บิดแบบนั้น
‎ก็จะไม่ติดกุญแจมือ
‎ฉันจะต้องจับนายแยกเหมือนเด็กๆ
‎มันจะเจ็บนิดหน่อย
‎แต่คุ้มกับอิสรภาพนะ นายว่าไหม
‎เร็วเข้า
‎อย่าขยับ
‎- อย่าขยับ ‎- เย็นไว้ ไอ้หนู
‎ฉันเป็นแค่ยามนะโว้ย
‎หมอบลง
‎- ไม่มีทาง ‎- ฉันบอกว่าหมอบลงเดี๋ยวนี้
‎นายจะทำอะไร ยิงฉันทั้งที่ไม่มีอาวุธเหรอ
‎ถ้าจำเป็น ฉันก็จะยิง
‎นายจะยิงพ่อคนที่ไร้อาวุธที่แค่พยายามจะหนีเหรอ
‎เอาเลย
‎ฉันอยู่นี่แล้ว
‎อย่าขยับนะ!
‎หมอบลงสิวะ กานเดีย
‎นายไม่ยิงหรอก
‎หมอบลง!
‎อย่าขยับนะ ปัดโธ่เว้ย
‎ฉันบอกว่า อย่าขยับไง
‎ไว้เจอกัน
‎คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย